خدای خوب من تو را سپاس برای آفرینش موجودی ب نام مادر. تو را سپاس برای تکیه گاهی چون پدر.و...

تو را سپاس برای عطر وجودت ک در شامه ام جاریست.همواره هستی همین جا نزدیک تر از رگ گردن ب من و من داراترین دارای دنیایم برای داشتن خدایی چون تو.همین

خدا تنها کسی بود ک ماند حتی وقتی من از او نخواستم بماند. زیرا خدا ان کسی بود ک ب حق دوستم داشت. بی هیچ توقعی و منتی فقط عشق ورزید و محبت کرد. و من با بی اعتنایی تمام ب دیگران چشم دوختم. دیگرانی ک حتی ثانیه ای از نگاهشان را ب من ندادند و خدا افسوس خورد وقتی عشق را بی منت بر من ارزانی داشت و من ان را در جایی دیگر با تحقیر گدایی میکردم. شاید ان روز بود ک من باختم همه انچه ک بودم و داشتم

هر چقدر ک ب خدا اعتماد داری ب همون اندازه ب بنده هاش بی اعتماد باش.برای من فقط من می ماند و بس.

برای آمدنت ثانیه شماری می کنم راحیل نازنینم. مسافر خوش قدمم. تو از سرزمین پاکی می آیی و مهمان آغوش منتظرم می شوی.مسافر کوچک من تو ب من معنای جدیدی می بخشی.تو من را عاشق ترین موجود هستی می سازی. با آمدن تو من دیگر من سابق نیستم.من مادرم.برای لمس وجودت وجودم بی تاب است دخترم

چ انتظار سختی.چقد بلاتکلیف. خدایا خودت کمکم کن. مسافر من کی قراره بیاد. خودت مراقبش باش.برای دیدنش خیلی بی تابم